Sąd Najwyższy w wydanej uchwale stwierdził, że ubezpieczony nie może mieć dwóch orzeczeń o niepełnosprawności, ale za to w jednym orzeczeniu można wpisać kilka kodów chorób.


Ubezpieczony miał w orzeczeniu wpisany znaczny stopień niepełnosprawności z powodu choroby oczu i lekki z powodu słuchu. Jednak pogarszający się słuch spowodował, że ubezpieczony wystąpił do MOPS o wydanie nowego orzeczenia. Chciał, aby orzeczenie zawierało wpis o znacznym stopniu niepełnosprawności z powodu uszu. Jednak miejski ośrodek pomocy odmówił. Co prawda w orzeczeniu można mieć wpisane trzy kody niepełnosprawności, które wpływają niekorzystnie na stan zdrowia w porównywalnym stopniu, ale MOPS stwierdził, że ubytek słuchu nie kwalifikuje się w tym konkretnym przypadku do zmiany orzeczenia.


Ubezpieczony odwołał się od decyzji MOPS do Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO), ale ten podtrzymał negatywną decyzję. Ubezpieczony od decyzji SKO wniósł sprawę do sądu rejonowego, a ten uznał, że niepełnosprawny ma dostać drugie orzeczenie o niepełnosprawności. Od decyzji sądu SKO złożyło apelację, w której zapytało, czy powiatowy ośrodek może wydać osobie posiadającej orzeczenie o znacznej niepełnosprawności kolejne uwzględniające schorzenia powstałe z innych przyczyn niż to, które uzasadniało wydanie pierwszego orzeczenia.


W wydanej uchwale Sąd Najwyższy stwierdził, że w orzeczeniu o stopniu niepełnosprawności można wymienić wiele symboli przyczyn niepełnosprawności uzasadniających zakwalifikowanie do różnych stopni niepełnosprawności, jeżeli taka potrzeba wynika ze wskazań ułatwiających funkcjonowanie osoby niepełnosprawnej (art. 6b ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych, Dz. U. Nr 123, poz. 776 ze zm. w związku z § 5 ust. 1 pkt 2, § 13 ust. 2 pkt 13 oraz § 15 i 32 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności, Dz.U. Nr 139, poz. 1328 z zm.). Oznacza to, że niepełnosprawnemu nie wydaje się drugiego orzeczenia o niepełnosprawności, tylko uzupełnia się to już przez niego posiadane.


Sprawa je o tyle ważna, że bez stwierdzenia większego stopnia niepełnosprawności nie można ubiegać się o różne dofinansowania czy to do zakupu sprzętu rehabilitacyjnego czy turnusów rehabilitacyjnych.


SN, 12 grudnia 2011, sygn. akt I UZP 4/11