Osoba niepełnosprawna z dysfunkcją ruchu może odliczyć wydatek poniesiony na zamianę ogrzewania węglowego na ogrzewanie gazowe w domu, gdyż jest to adaptacja i wyposażenie budynku mieszkalnego wynikająca z potrzeb osoby niepełnosprawnej. Tak uznał Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w wydanej 13 grudnia 2017 roku podatkowej interpretacji indywidualnej.

 

 

Stan faktyczny 

 Wnioskodawczyni jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym (II grupa inwalidzką), symbol niepełnosprawności 05-R (narząd ruchu). Mieszka w domu jednorodzinnym, ogrzewanym piecem na węgiel i drewno. Skład opału znajduje się ok. 50 m od domu. W 2013 r. zmarł małżonek Wnioskodawczyni i została sama. Od tego czasu Wnioskodawczyni stale boryka się z podstawowymi czynnościami życiowymi, jak palenie w piecu i donoszenie opału. Sprawia to Wnioskodawczyni coraz większą trudność ze względu na donoszenie opału z budynku gospodarczego.

 

Wnioskodawczyni jest po chorobie Haine-Medina, która pozostawiła po sobie dysfunkcję kończyn dolnych. Poważny upadek z koszem opału w ręce sprawił, że w zimie (luty 2017 r.) potłukła się i połamała, trafiła na Szpitalny Oddział Ratunkowy (SOR). Po tym zdarzeniu podjęła decyzję o zmianie sposobu ogrzewania domu. Wnioskodawczyni złożyła wniosek o założenie instalacji gazowej. Wykonała wszelkie potrzebne do tego plany geodezyjne, założyła grzejniki, kupiła piec gazowy. Wnioskodawczyni poniosła nakłady ok. 17.000 zł. We wrześniu br. podłączono instalację gazową. Wnioskodawczyni sama finansowała poniesione wydatki. Nie zostały one dofinansowane z żadnych środków, ani nie zostaną zwrócone w jakiejkolwiek formie.

 

Pytanie

Czy Wnioskodawczyni jako osoba niepełnosprawna z dysfunkcją kończyn dolnych może odliczyć poniesiony w 2017 r. wydatek na założenie instalacji gazowej w domu, udokumentowany fakturami VAT od dochodu osiągniętego w 2017 r. w zeznaniu podatkowym PIT-37, jako odliczenie wydatków na cele rehabilitacyjne, oraz wydatków związanych z ułatwianiem wykonywania czynności życiowych, stosownie do art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?.

 

Odpowiedź Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej

Za wydatki na cele rehabilitacyjne oraz wydatki związane z ułatwianiem wykonywania czynności życiowych uważa się wydatki poniesione na: adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności.  Zatem należy ustalić znaczenie użytych w przepisie pojęć „adaptacja" i wyposażenie". 


Zgodnie z językowym znaczeniem terminu „adaptacja" to „przystosowanie do innego użytku, przerobienie dla nadania innego charakteru, np. w budownictwie przeróbka budynku" (Mały słownik języka polskiego, Warszawa 1994). Natomiast „wyposażenie" to urządzenia potrzebne do prawidłowego funkcjonowania czegoś". 


Adaptacją mieszkania lub budynku mieszkalnego jest zatem przeróbka, mająca mu nadać inny charakter, przystosować do innego użytku, natomiast wyposażenie mieszkania oraz budynku mieszkalnego - to przydanie jemu rzeczowych elementów zwiększających jego walory użytkowe. Zatem adaptacja i wyposażenie lokalu (budynku) mieszkalnego musi ułatwiać osobie niepełnosprawnej egzystowanie w tym lokalu (budynku), biorąc pod uwagę rodzaj niepełnosprawności. Stąd też w przypadku każdego niepełnosprawnego, wydatki na adaptację i wyposażenie lokalu (budynku) mieszkalnego mogą być inne, gdyż powinny odzwierciedlać potrzeby wynikające z niepełnosprawności. 


W przypadku Wnioskodawczyni, która z powodu przebytej choroby Haine-Medina ma dysfunkcję kończyn dolnych, co utrudnia jej wykonywanie podstawowych czynności życiowych, zamiana ogrzewania węglowego na ogrzewanie gazowe mieści się w kategorii adaptacji i taki wydatek można odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

 

// Indywidualna interpretacja podatkowa nr 0115-KDIT2-2.4011.353.2017.1.IL, Krajowa Informacja Skarbowa z 13 grudnia 2017 roku.