calculator 1560882 freeimages

W przypadku wydatków poniesionych na opłacenie przewodników nie jest wymagane posiadanie dokumentu stwierdzającego ich wysokość, ale na żądanie urzędu skarbowego należy wykazać, że miało się prawo do odliczenia. Jak zatem należy dokumentować takie wydatki?.

 

Podsumowanie TL;TR

Na wydatki poniesione na opłacenie przewodników nie jest wymagane posiadanie dokumentu stwierdzającego ich wysokość. Jednakże na żądanie organów podatkowych podatnik jest obowiązany przedstawić dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności wskazać z imienia i nazwiska osoby, które opłacono w związku z pełnieniem przez nie funkcji przewodnika. Ustawa PIT nie nakłada obowiązku dokumentowania przedmiotowych wydatków fakturą, rachunkiem lub innym dokumentem, co nie oznacza, że z odliczenia może skorzystać każda osoba niepełnosprawna zaliczona do I lub II grupy inwalidztwa lub podatnik mający na utrzymaniu takie osoby.

 

Często osoby niepełnosprawne myślą, że mogą bez żadnych rachunków, faktur itp. odliczyć kwotę 2280 zł bo jest to swoisty ryczałt i wystarczy posiadanie orzeczenia o niepełnosprawności. NIE, tak nie jest, można odliczyć wydatki do kwoty 2280 zł lub w niektórych przypadkach rzeczywiste koszty bez limitu, ale należy ostatecznie mieć na to jakieś dokumenty !!!.

 

Zapytanie nr 8024 do ministra finansów w sprawie ulgi rehabilitacyjnej na przewodnika osób niepełnosprawnych

W przypadku wydatków poniesionych na opłacenie przewodników nie jest wymagane posiadanie dokumentu stwierdzającego ich wysokość. Jednakże na żądanie organów podatkowych podatnik jest obowiązany przedstawić dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności wskazać z imienia i nazwiska osoby, które opłacono w związku z pełnieniem przez nie funkcji przewodnika (art. 26 ust. 7c pkt 1 ustawy PIT).

 

Podkreślić należy, że przepisy ustawy PIT nie nakładają obowiązku dokumentowania przedmiotowych wydatków fakturą, rachunkiem lub innym dokumentem, co nie oznacza, że z odliczenia może skorzystać każda osoba niepełnosprawna zaliczona do I lub II grupy inwalidztwa lub podatnik mający na utrzymaniu takie osoby.

 

Zgłosiła się do mnie osoba, która ze względu na dysfunkcję wzroku korzysta z ulgi rehabilitacyjnej na przewodnika osób niepełnosprawnych. Kwotę 2 280 zł odliczyła od dochodu. Z dochodów rozlicza się wspólnie z małżonkiem (PIT-37), który został wezwany do urzędu skarbowego, gdzie polecono mu korektę zeznania – wykazanie tej kwoty (jest przewodnikiem małżonka) jako dochodu, co podlega opodatkowaniu (18%).

 

W związku z powyższym zwracam się do Pani Minister z zapytaniem:

Czy postępowanie urzędu skarbowego jest prawidłowe?

Poseł Krystyna Sibińska

15 października 2018 r.

 

Odpowiedź na zapytanie nr 8024 w sprawie ulgi rehabilitacyjnej na przewodnika osób niepełnosprawnych

Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na zapytanie nr 8024 Pani Poseł Krystyny Sibińskiej „w sprawie ulgi rehabilitacyjnej na przewodnika osób niepełnosprawnych”, uprzejmie informuję.

 

Zasady korzystania przez podatników podatku dochodowego od osób fizycznych z ulgi rehabilitacyjnej normuje art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1509, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą PIT”. Z treści powołanego przepisu wynika, iż odliczeniu od dochodu przed opodatkowaniem podlegają wydatki na cele rehabilitacyjne oraz wydatki związane z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesione w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

 

Katalog tych wydatków określa art. 26 ust. 7a ustawy PIT, zaś warunki dokonywania tych odliczeń zostały określone w art. 26 ust. 7, 7b-7g oraz ust. 13a ustawy PIT.

 

Zgodnie z art. 26 ust. 7a pkt 7 ustawy PIT, za wydatki na cele rehabilitacyjne uważa się wydatki poniesione na opłacenie przewodników osób niewidomych I lub II grupy inwalidztwa oraz osób z niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2 280 zł.

 

W przypadku wydatków poniesionych na opłacenie przewodników nie jest wymagane posiadanie dokumentu stwierdzającego ich wysokość. Jednakże na żądanie organów podatkowych podatnik jest obowiązany przedstawić dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności wskazać z imienia i nazwiska osoby, które opłacono w związku z pełnieniem przez nie funkcji przewodnika (art. 26 ust. 7c pkt 1 ustawy PIT).

 

Musisz jakoś wykazać prawo do odliczenia

Podkreślić należy, że przepisy ustawy PIT nie nakładają obowiązku dokumentowania przedmiotowych wydatków fakturą, rachunkiem lub innym dokumentem, co nie oznacza, że z odliczenia może skorzystać każda osoba niepełnosprawna zaliczona do I lub II grupy inwalidztwa lub podatnik mający na utrzymaniu takie osoby.

 

Przepisy podatkowe nie zawierają bowiem regulacji, które pozwalałyby wskazanym osobom niepełnosprawnym obniżyć dochód przed opodatkowaniem o kwoty określone w sposób zryczałtowany, bez względu na to czy podatnik wydatki poniósł, czy też nie. Powyższe potwierdza orzecznictwo sądów administracyjnych (np. wyrok z dnia: 17 grudnia 2004 r. sygn. akt I SA/Łd 997/03 oraz I SA/Łd 1065/03, 16 marca 2006 r. sygn. akt I SA/Ol 65/06, 17 grudnia 2008 r. sygn. akt I SA/Bk 246/08, 12 lutego 2009 r. sygn. akt I SA/Gl 901/08, 17 lutego 2009 r. sygn. akt III SA/Wa 1912/08, 6 lipca 2009 r. sygn. akt I SA/Gl 55/09, 15 grudnia 2009 r. sygn. akt I SA/Gl 528/09 oraz z 2 marca 2010 r. sygn. akt I SA/Wr 10/10).

 

Przykładowo, w wyroku z dnia 2 marca 2010 r. sygn. akt I SA/Wr 10/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zauważył, iż omawiana ulga „nie przysługuje z tytułu inwalidztwa określonego stopnia, ale z tytułu korzystania z usług przewodników – co oznacza, że ten fakt musi rzeczywiście mieć miejsce, a ponadto polega ona na odliczeniu od dochodu wydatków - co z kolei oznacza, że podatnik może odliczyć tylko te wydatki, które faktycznie poniósł, przy czym możliwość ich zrekompensowania w postaci ulgi została ograniczona do wskazanej w art. 26 ust. 7a pkt 7 kwoty 2.280 zł”. Z kolei w wyroku z dnia 6 lipca 2009 r. sygn. akt I SA/Gl 55/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach stwierdził, iż co prawda zgodnie z art. 26 ust. 7c ustawy podatnik nie ma obowiązku udokumentowania wysokości wydatków limitowanych (np. na opłacenie przewodników), jednak organ ma prawo wezwać do złożenia wyjaśnień lub dokonania określonych czynności, jeżeli jest to niezbędne dla wyjaśnienia stanu faktycznego lub rozstrzygnięcia sprawy.

 

„Tym samym podatnik powinien liczyć się z potrzebą wykazania uprawnienia do skorzystania z ulgi i w sposób wiarygodny uprawdopodobnić fakt poniesienia spornych wydatków. (...) Za takim rozumieniem przepisu art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przemawia zarówno wykładnia literalna (w przepisie jest mowa o "poniesieniu wydatków") jak i celowościowa. Celem, który przyświecał ustawodawcy, przy wprowadzeniu możliwości dokonywania odliczeń wydatków poniesionych na cele rehabilitacyjne, według ogólnej zasady, było ułatwienie osobom niepełnosprawnym prowadzenia normalnego życia. Odliczenia mają spełniać rolę bodźca, zachęcającego i ułatwiającego niepełnosprawnym rehabilitację i normalne życie. Wydatki takie muszą więc być poniesione faktycznie (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2006 roku, sygn. akt II FSK 1373/05)”.

 

Fiskus ma nie tylko prawo, ale wręcz ustawowy obowiązek zbadanie czy prawidłowo skorzystało się z odliczenia

Ponadto w wyroku tym Wojewódzki Sąd Administracyjny zauważył także, że przepisy Konstytucji RP nakładają na wszystkie organy państwa obowiązek działania zgodnie z prawem, w tym obowiązek wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy. Zatem organ podatkowy ma nie tylko prawo, ale wręcz ustawowy obowiązek, prowadzenia postępowania wyjaśniającego mającego na celu wnikliwe zbadanie okoliczności ponoszenia przez podatnika odliczonych wydatków oraz konsekwencji podatkowych wynikających z przekazania przewodnikowi wynagrodzenia z tytułu pełnionej funkcji. Dokonując bowiem wypłaty wynagrodzenia osobom pełniącym funkcję przewodnika należy mieć na uwadze fakt, że przedmiotowe wynagrodzenie stanowi dla tych osób przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji dochody z tego tytułu przewodnik powinien wykazać w zeznaniu podatkowym i od łącznej kwoty dochodów obliczyć podatek według skali podatkowej.

 

W świetle powyższego, w sprawie przedstawionej w zapytaniu, organ podatkowy miał prawo podjąć czynności mające na celu zbadanie prawidłowości stosowania przepisów ustawy PIT w zakresie korzystania z ulgi rehabilitacyjnej.

 

Podsekretarz stanu w Ministerstwie Finansów
Paweł Cybulski

Warszawa, 5 listopada 2018 r.