Specjalistyczne odżywki (tzw. środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego) to nie są leki i nie można odliczyć ich zakupu w uldze rehabilitacyjnej. Tak stwierdził 1 marca 2019 Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (KIS) w odpowiedzi na zapytanie podatniczki.

 

Opis sytuacji

W dniu 20 lutego 2018 r. Wnioskodawczyni urodziła syna z wrodzoną wadą układu moczowego – agenezja nerki lewej i hipoplazja nerki prawej – co skutkuje przewlekłą niewydolnością tego narządu, docelowo dializami i przeszczepem.
Syn Wnioskodawczyni jest osobą niepełnosprawną (wydano orzeczenie o niepełnosprawności) i wymaga karmienia specjalistycznym mlekiem o odpowiednio dobranym składzie, aby nie zaszła konieczność natychmiastowego wprowadzenia dializ. 


Zgodnie z zaleceniami lekarzy z Instytutu oraz za zgodą Ministerstwa Zdrowia z zagranicy został sprowadzony środek spożywczy specjalnego przeznaczenia. Mleko to wydawane jest na receptę.

 

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

Czy wydatki związane z zakupem tego mleka Wnioskodawczyni może odliczyć od podatku w uldze rehabilitacyjnej?.
Czy środek spożywczy specjalnego przeznaczenia w przedstawionym przypadku można potraktować jako lek?.

 

Zdaniem Wnioskodawczyni, powinna móc odliczyć wydatki związane z zakupem tego środka w uldze rehabilitacyjnej i potraktować mleko jako lek.


Jej dziecko aktualnie jest w wieku, w którym podstawą jego diety jest mleko. Z racji jego wrodzonej wady nerek, żywiony jest preparatem wydawanym na receptę, którego skład zapewnia właściwy rozwój fizyczny i psychiczny. Dzięki temu na razie syn nie musi być poddawany dializom. Mleko jest dla syna lekiem – poza innymi środkami, jakie musi przyjmować (np. zastrzyki z erytropoetyny, antybiotyki).

 

Odżywki to nie leki

KIS przypomniał, że wydatki na cele rehabilitacyjne odlicza się od dochodu na podstawie art. 26 ust. 7a ustawy o PIT. Zgodnie z pkt 12 tego przepisu odliczeniu podlegają wydatki na leki poniesione w danym miesiącu, ponad kwotę 100 zł. Warunkiem jest, aby lekarz specjalista stwierdził, że osoba niepełnosprawna powinna je stosować stale lub czasowo.

 

Ustawa o PIT nie zawiera definicji „leku", więc należy się opierać na definicjach zawartych w ustawie z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2017 r., poz. 2211 z późn. zm.) oraz w ustawie z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. z 2018 r., poz. 1541 z późn. zm.).

 

Definicja leku zawarta została w ustawie Prawo farmaceutyczne. Zgodnie z art. 2 pkt 10, 11, 12 i 32 ww. ustawy: 

• lekiem aptecznym – jest produkt leczniczy sporządzony w aptece zgodnie z recepturą farmakopealną, przeznaczony do wydania w tej aptece;
• lekiem gotowym – jest produkt leczniczy wprowadzony do obrotu pod określoną nazwą i w określonym opakowaniu;
• lekiem recepturowym – jest produkt leczniczy sporządzony w aptece na podstawie recepty lekarskiej, a w przypadku produktu leczniczego weterynaryjnego – na podstawie recepty wystawionej przez lekarza weterynarii;
• produktem leczniczym – jest substancja lub mieszanina substancji, przedstawiana jako posiadająca właściwości zapobiegania lub leczenia chorób występujących u ludzi lub zwierząt lub podawana w celu postawienia diagnozy lub w celu przywrócenia, poprawienia lub modyfikacji fizjologicznych funkcji organizmu poprzez działanie farmakologiczne, immunologiczne lub metaboliczne.

 

Wykaz produktów posiadanych cechy „leku” na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zamieszczany jest w Urzędowym Wykazie Produktów Leczniczych Dopuszczonych do Obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. 


Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy Prawo Farmaceutyczne do obrotu dopuszczone są bez konieczności uzyskania pozwolenia produkty lecznicze, sprowadzane z zagranicy, jeżeli ich zastosowanie jest niezbędne dla ratowania życia lub zdrowia pacjenta, pod warunkiem że dany produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w kraju, z którego jest sprowadzany, i posiada aktualne pozwolenie dopuszczenia do obrotu, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4.

 

Z kolei, zgodnie z ustawą o bezpieczeństwie żywności i żywienia art. 3 ust. 3 pkt 43, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego to m.in.: preparaty do początkowego żywienia niemowląt, środki spożywcze dla osób z cukrzycą czy bezglutenowe.

 

Zdaniem dyrektora KIS w pojęciu „lek" nie mieszczą się środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego, nawet jeśli mają specjalny skład i nie można ich odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

 

// Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, Interpretacja indywidualna sygn. 0115-KDIT2-2.4011.3.2019.1.HD, 1 marca 2019