wozek pixabay com 1523854

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (KIS) stwierdził, że trójkołowy skuter o napędzie elektrycznym należy traktować tak samo jak wózek inwalidzki o takim napędzie, co umożliwia odliczenie zakupu skutera w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

 

Wnioskodawca jest inwalidą z niedowładem połowicznym lewostronnym kończyn – stan po urazie czaszkowym z wypadku w 1985 r. (zaświadczenie od lekarza specjalisty – neurologa).


Wnioskodawca posiada orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności przyznanym przez Powiatowy Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności. Orzeczenie o stopniu niepełnosprawności wydane w dniu 18 czerwca 2004 r. ma charakter trwały i jest przyznane na stałe.


W 2018 r. Wnioskodawca zakupił skuter trójkołowy elektryczny marki E. Skuter ten osiąga prędkość do 25 km. Zakupiony skuter umożliwia Wnioskodawcy przemieszczanie się poza domem. Wnioskodawca podkreśla, że nie może jeździć na rowerze, gdyż jego noga jest niesprawna. Choroba Wnioskodawcy jest postępująca, ponieważ zanikają mięśnie lewej strony. Zaznacza również, że nie z Jego winy jest niepełnosprawny, był bowiem pasażerem autobusu, który brał udział w wypadku. Zakupiony skuter bardzo ułatwia Wnioskodawcy wykonywanie czynności życiowych.


Według instrukcji skuter przeznaczony jest dla osób starszych. Nie ma informacji, że jest skuterem inwalidzkim. Z informacji uzyskanych od firmy sprzedającej wynika, że jest przeznaczony również dla osób, które mają problem z poruszaniem się. Koszt skutera to 4.950 zł (Wnioskodawca posiada fakturę zakupu). Przedmiotowy wydatek został w 100% sfinansowany przez Wnioskodawcę. Zakup skutera nie został sfinansowany (dofinansowany) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub zwrócony w jakiejkolwiek formie.

 

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy zakup skutera trójkołowego elektrycznego Wnioskodawca może odliczyć od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej jako wydatek nielimitowany?

 

Zdaniem Wnioskodawcy, ma prawo odliczyć wydatek na zakup skutera od dochodu jako osoba niepełnosprawna z niedowładem lewostronnym kończyn. Skuter trójkołowy elektryczny ułatwia Mu przemieszczanie się poza domem, ma możliwości samodzielnego dojazdu do lekarza, na zakupy, na rehabilitację, itp.

 

Skuter to środek lokomocji, który należy traktować tak jak wózki inwalidzkie z napędem elektrycznym
Dyrektor KIS w odpowiedzi na indywidualne zapytanie podatkowe uznał, że skuter to środek lokomocji, który należy traktować tak jak wózki inwalidzkie z napędem elektrycznym.

 

Skuter elektryczny trójkołowy, o którym mowa we wniosku, jest pojazdem o napędzie elektrycznym, którego konstrukcja ogranicza prędkość jazdy do 25 km/h. Różnicą w stosunku do skutera standardowego jest rozwijanie mniejszej prędkości oraz posiadanie większej ilości kół. Skuter trójkołowy elektryczny ułatwia więc osobom niepełnosprawnym wykonywanie czynności życiowych, jak np. samodzielne poruszanie się, pokonywanie większych dystansów, co jest utrudnione z uwagi na problemy związane z narządem ruchu. To środek lokomocji, który należy traktować adekwatnie jak wózki inwalidzkie z napędem elektrycznym, które zgodnie z przepisami o ruchu drogowym mogą poruszać się zarówno po chodnikach, jak i drogach.


Jak wynika z wniosku skuter ułatwia wykonywanie Wnioskodawcy czynności życiowych. Posiada on cechy indywidualnego sprzętu, gdyż jest przeznaczony dla osób, które mają problem z poruszaniem się – tak jak Wnioskodawca.


W związku z powyższym, wydatek poniesiony przez Wnioskodawcę na zakup skutera trójkołowego elektrycznego, ułatwiającego wykonywanie czynności życiowych, może zostać zaliczony do wydatków na cele rehabilitacyjne, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i odliczony od dochodu w zeznaniu rocznym za rok, w którym Wnioskodawca poniósł ten wydatek.

 

// Numer interpretacji: 0115-KDIT2-2.4011.257.2019.3.BK, 9 września 2019