Okno 2591358 pixabay com

Osoba niepełnosprawna może odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej koszt wymiany okien. Taki wydatek mieszci się w pojęciu adaptacji i wyposażenia mieszkań lub domów, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności – stwierdził dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej.

 

W dniu 16 marca 2010 r. Wnioskodawczyni otrzymała orzeczenie o stopniu niepełnosprawności - na stałe. Wnioskodawczyni ma ukończone 73 lata i coraz większe kłopoty z samodzielnym funkcjonowaniem. Mieszka w bloku przedwojennym, który wymaga wielu remontów. Wnioskodawczyni chce wymienić okno, które jest spaczone. Przez szpary leci zimne powietrze do pokoju. Wnioskodawczyni nie jest w stanie wejść na krzesło, aby dopchnąć od góry, ponieważ nie ma lewej ręki od łokcia (amputacja) oraz ma zawroty głowy.

 

Wnioskodawczyni nadmienia, że Jej orzeczenie o niepełnosprawności jest znaczne. Jednocześnie informuje, że zamieszkuje z mężem, który ma ukończone 85 lat i ma orzeczenie lekarza ZUS wydane w dniu 7 października 2006 r. Powodem jest stopień naruszenia sprawności organizmu dotyczący ruchu. Konieczna jest pomoc innych osób w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych.

 

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

„Czy w zaistniałej sytuacji, gdy wstawię nowe okno będę mogła odliczyć podatek należny za wykonanie okna?”

 

Zdaniem Wnioskodawczyni, zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych będzie Ona mogła skorzystać z opisanego odliczenia. Powyższe uzasadnia tym, że amputacja ręki utrudnia Jej otwieranie i zamykanie okna. Posiada znaczny stopień niepełnosprawności, a mąż Jej nie jest wstanie Jej pomóc ze względu na niepełnosprawność dotyczącą ruchu.

 

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że wydatki poniesione na wymianę okien mieszczą się w pojęciu adaptacji i wyposażenia mieszkań lub domów, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności (art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o PIT).

 

W związku z przytoczonym przepisem art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za wydatki takie można uznać wydatki poniesione na np. likwidację barier architektonicznych, budowę podjazdów dla osób poruszających się na wózkach inwalidzkich, „poszerzenie drzwi”, likwidację progów, założenie okien zamykanych z niskiego poziomu, położenie terakoty antypoślizgowej, likwidację wanny i zainstalowanie brodzika z panelem prysznicowym i siedziskiem dla osób niepełnosprawnych ruchowo, założenie „wiszącego” sedesu oraz umywalki „bez nogi” umożliwiających swobodne podjechanie wózkiem, także montaż wszelkiego rodzajów uchwytów, specjalnych baterii dla osób z niepełnosprawnymi dłońmi, montaż drzwi przesuwnych.

 

Wskazane przykłady świadczą o tym, że konkretny wydatek przeznaczony na cele rehabilitacyjne lub związany z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych musi z reguły wyróżniać się pewną cechą charakterystyczną. Nie wszystkie więc wydatki poniesione przy adaptacji można zaliczyć do tych, które podlegają odliczeniu, gdyż niektóre nie wykazują cech „indywidualnego przeznaczenia”.

 

W związku z powyższym – w niniejszej sprawie – wydatki związane z wymianą okna, w celu ułatwienia otwierania i zamykania (Wnioskodawczyni ma amputowaną rękę od łokcia), stanowią wydatki na przystosowanie mieszkania odpowiadające potrzebom wynikającym z niepełnosprawności Wnioskodawczyni.

 


// Interpretacja indywidualna nr 0113-KDIPT2-2.4011.642.2019.1.AKR z 7 stycznia 2020 roku