Wojewódzki Sąd Administracyjny (WSA) w Gdańsku stwierdził, że najbliższe przedszkole to takie, które jak najlepiej spełnia wymogi niepełnosprawnego dziecka, a nie te, które jest najbliżej miejsca zamieszkania.

 

Matka niepełnosprawnego 5 latka z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego oraz opinii o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju domagała się zwrot kosztów przejazdu do przedszkola, ale Wójt odmówił, bo jego zdaniem najbliższe publiczne przedszkole z odpowiednią kadrą i ofertą edukacyjną jest tylko 1,2 km od miejsca zamieszkania dziecka. Tymczasem dziecko dowożone jest przez matkę do przedszkola niepublicznego, oddalonego o ok. 19 km od miejsca zamieszkania, bo zdaniem matki to przedszkole najlepiej spełnia wymogi jej niepełnosprawnego syna.

 

W myśl art. 32 ust. 6 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz.U. z 2019 r., poz.1148 ze zm.) obowiązkiem gminy jest zapewnienie niepełnosprawnym dzieciom pięcioletnim i sześcioletnim oraz dzieciom objętym wychowaniem przedszkolnym bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu do najbliższego przedszkola, oddziału przedszkolnego w szkole podstawowej, innej formy wychowania przedszkolnego lub ośrodka rewalidacyjno-wychowawczego albo zwrot kosztów przejazdu dziecka i opiekuna na zasadach określonych w umowie zawartej między wójtem (burmistrzem, prezydentem miasta) a rodzicami, jeżeli dowożenie zapewniają rodzice.

 

Jak zaznaczył sąd administracyjny, zgodnie z ustawą o prawie oświatowym, pojęcie "najbliższe" nie odnosi tylko do położenia geograficznego, ale zdaniem sądu ważniejsze są także merytoryczne warunku umożliwiające kształcenie dzieci z rozpoznanym rodzajem niepełnosprawności. W przypadku niepublicznego przedszkola dziecko mogło korzystać z tzw. nauczyciela wspomagającego, czego najbliższe geograficznie przedszkole nie zapewniało.

 

„Art. 39 ust. 4 ust. 1 ustawy - "bliskość" (szkoły, przedszkola, ośrodka) składa się nie tylko element położenia geograficznego (a więc odległość placówki od miejsca zamieszkania niepełnosprawnego dziecka), ale również element posiadania przez daną placówkę warunków umożliwiających prawidłowe kształcenie dzieci z konkretnym rodzajem niepełnosprawności. Przy czym, drugi element powinien być oceniany indywidualnie w świetle orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego (lub orzeczenia o niepełnosprawności danego dziecka).”

 

Tym samym WSA w Gdańsku stwierdził "bezskuteczność" decyzji Wójta o odmowie zwrotu kosztów dowozu niepełnosprawnego dziecka do przedszkola.

 

// Wyrok WSA w Gdańsku sygn. Akt III SA/Gd 833/19 z 2 lipca 2020